บล็อกโรคจิต{วิปเลี้ยว}

ฟักที่รังเกียจ,

มึงหายหัวไปไหนวะ เย๊ดโดเรมี่ !!!
ทุกคนเค้าคิดถึงมึงมาก รู้ไหม๊ !?
สาวแก่แม่หม้ายยายป้าน้าสะใภ้แวะเวียนมาอ่านบล็อกมึงทุกวัน
รวมถึงเด็กอายุต่ำกว่าสิบแปดเดือนอีกหลายคน ที่พ่อแม่ลืมเลี้ยงดู ก็เฝ้ารอคอยนิวเอนทรี่ของมึงอย่างใจจดใจจ่อ

มึงต้องเข้าใจนะว่าการหายไปแบบดื้อด้านของมึงแบบนี้ ส่งผลกระทบอันใหญ่หลวงต่อคนที่ชีวิตปกติของพวกเค้าสุดแสนจะขาวสะอาดบริสุทธิ์

กลับมาปลดปล่อยด้านมืดของผู้คนอีกครั้งเถอะฟัก
ให้พวกเค้าได้ปลดปล่อยรสชาดแห่งจิตวิญญาณที่พวกเค้าไม่เคยได้สัมผัส
ไม่เคยได้แสดงออก ไม่ยอมรับว่าเป็นรสนิยมส่วนตัวที่เขาสนใจอยากรู้อยากเห็น
แถมบางคนยังไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้อยู่จริงในโลกอันน่าซ้ำซากจำเจของพวกเขา

ทั้งที่ในใจลึกลึก ...



หึหึ ฮิฮิ หุหุ แฮ่ แฮ่


...


..


.


เนี่ย ...

วันก่อนกูเห็นคุณยายอายุเกือบแปดสิบ
เดินเข้ามาในร้านเน็ทแล้วเปิดบล็อกของมึง พอยายแกเห็นมึงไม่อัพเดท แกก็ร้องไห้จนน้ำหมากออกตาเลยนะฟัก

แล้วแกก็เดินหนังเหี่ยวออกจากร้านไปแบบแก่แก่ จ่ายตังค์ค่าชั่วโมงตั้งยี่สิบบาท ทั้งที่เพิ่งใช้ไปแค่สองนาทียี่สิบห้าจุดแปดวินาทีเอง



มึงคิดดูดิ ...

...


กูไปตลาด ไปซื้อมะเขือยาวมาก ก็เจอแม่บ้านหน้าตาเรียบร้อยเหมือนถนนคอนกรีตกำลังคุยกับแม่ค้าหน้าเหมือนถนนลูกรัง เค้าปรับทุกข์กันเรื่องมึงไม่อัพบล็อก สีหน้าดูซีเรียสมาก แถมตอนที่เจ๊สองคนเค้าคุยกันอยู่ กูเห็นผักชีเหี่ยวด้วยนะ


สัดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


มึงคิดดูดิ ...





ยังมีอีก ที่สถานีรถไฟฟ้าช่องนารี สาวออฟฟิส เดินเซมาเลยยยยย เหม่อลอยเหมือนโดนของ พอมาใกล้ใกล้กู อย่างหลอน ปากพึมพำพึมพำ ฟักซักลัก ฟักซักลัก อยู่ได้ แม่งงงง ดูจากกระเป๋าถือกับรองเท้าแล้ว จบโทแน่นอน
เชี้ยยยยยยยยสส์ อะไรมันจะขนาดนั้นวะ

เออ !!!

เมื่อวาน หมาดหมาดเลย
กูแอบไปใช้ห้องสมุดที่โรงเรียนอนุบาลแถวบ้าน เจอบรรณารักษ์ใส่แว่นหนาเท่าตึกสิบชั้น แกนั่งอ่านหนังสือมึงอยู่ด้วย น้ำตาซึมเลย หล่อนคงซึ้งมากในคุณธรรมสอนใจที่มึงสอดใส่ไว้ในซอกปก


เหี้ยยย มึงคิดดูดิ



กลับมาเถอะฟัก

ทุกคนให้อภัยมึงแล้ว

กลับมาสู้คดีเถอะ

กูจะเป็นนอมินีให้มึงเองนะ

ถ้ามึงกลับเข้ามาถึงแผ่นดิน exteen เมื่อไหร่

มึงอย่าลืมก้มกราบผืนแผ่นดินนี้ด้วยนะ


คนเค้าจะได้เห็นใจมึง

มึงไม่ต้องกลัวใครจะส่งสะไน๊เป้อมายิงหัวกบาลมึงด้วย


เพราะกูเคลียร์ให้มึงหมดแล้ว

แล้วถ้ามึงกลับมาเมื่อไหร่นะฟัก

กูจะสั่งย้ายแม่งให้หมด

แล้วมึงคอยดูว่ากูจะทำได้จริงหรือไม่จริง



กลับมาเถอะ พวกเรารักนายนะฟัก





ลงชื่อ_
คนข้างบล็อคร

























































































































ปัจฉิมลิขิต
สามร้อยล้านตามที่ตกลงกันไว้ โอนเข้าบัญชีกูที่เกาะตะรุเตานะ
เผื่อกูจะต้องไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่นั่น

ขอบคุณล่วงหน้านะ อู๊ดอู๊ด ~