บล็อกโรคจิต{วิปเลี้ยว}

สะอึกกำลังลำบากใจ

เนื่องมาจากเมื่อวานนี้ ...


สะอึกได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งในสถานที่แห่งหนึ่ง แล้วเธอก็ชื่ออึ่ง

สะอึกตกหลุมรักอึ่งทันทีที่ได้เจอ


เขามองเธอผ่านกระจกบานใหญ่บานนั้น


แล้วเธอ ...



ก็เดินออกมา ...




...

..

.





ภายในห้อง สองต่อสอง ...


ขณะที่อึ่งกำลังอาบน้ำให้สะอึกในอ่างอุ่น

เขาก็ชวนอึ่งพูดคุยเพื่อทำลายความเงียบ และเพื่อเบี่ยงเบนสายตาของอึ่ง
ให้ละจากกระจู๋อันน้อยของเขาที่กำลังหดเหี่ยวเสียเต็มประดาตูด


สะอึกอายที่จู๋ตัวเองไม่โด่ ...


ส่วนอึ่ง ...
หามีท่าทีรังเกียจไม่


...


มันได้สร้างความตื้นตันใจให้แก่สะอึกอย่างหาที่เปรียบมิได้


ผู้หญิงคนนี้ ...


น่ารักจัง ...


.....
...
..
.
.
.


หลังจากพูดคุยกันได้สักพักใหญ่


เขาก็พบว่า ...


....


อึ่งเป็นคนต่างจังหวัด

อึ่งอายุยี่สิบต้นต้น

อึ่งเป็นคนประหยัดและรู้จักใช้เงิน

อึ่งมีความกตัญญูกับพ่อแม่พี่น้อง

อึ่งเป็นคนเรียบร้อย อ่อนน้อมถ่อมตน

อึ่งเป็นคนไม่เอาแต่ใจตัวเอง

อึ่งไม่ขี้บ่นและเป็นคนใจเย็น

อึ่งมีรายได้เดือนละเกือบหนึ่งแสนบาท

อึ่งอาบน้ำให้ผู้ชายวันละสี่ถึงห้าคน

อึ่งทำงานเดือนละยี่สิบวัน

อึ่งอาบน้ำให้ผู้ชายเดือนละหนึ่งร้อยคน

อึ่งอาบน้ำให้ผู้ชายมาแล้วสองปี เป็นจำนวนสองพันสี่ร้อยคน

๒๔๐๐ คน ...



...



แล้วไง ?


ก็สะอึกหลงรักหลงชอบอึ่งเข้าเสียแล้วให้เต็มเป้าเต็มเปา


...
...
...


ใช่สิ ...



แล้วมันจะมีปัญหาอะไรตรงไหน



. . .





มันก็ไม่มีปัญหาหรอก ...





ถ้าสามปีก่อนหน้านี้ ...

สะอึกไม่ได้พบกับเปิ้ลกลีบมาก่อน

เขามีใจให้เธอ

ส่วนเปิ้ลกลีบก็มีใจให้เขาเช่นกัน

และทั้งคู่ก็คบหากันมานาน

โดยที่ก็ไม่รู้ว่าคบกันแบบไหน

...


จะว่าเป็นแฟนก็ไม่ใช่

เพื่อนก็ไม่เชิง


...


แต่หลังหลังมานี้ ...

สะอึกเริ่มคิดถึงเรื่องความสัมพันธ์ของตนกับเปิ้ลกลีบมากขึ้น

และคิดว่า ...

ควรจะถึงเวลาสักที ที่จะทำให้สิ่งต่างต่างมันชัดเจนขึ้น



โดยการ !!!


บอกรักเธอ ...



...


และวันนี้แหละ

ที่สะอึกตั้งใจไว้เมื่อหลายวันก่อน

ว่าจะบอกรักเปิ้ลกลีบสักที ...

เพื่อจะได้เริ่มต้นเดินทางไปยังประตูแห่งชีวิตคู่ที่แสนสวยงาม



...



ทุกอย่างคงเป็นไปได้ด้วยดี



ถ้าสะอึกไม่เจออึ่งเมื่อวานนี้

ภาพอึ่งยังลอยวนเวียนอยู่ในหัวใจ


ร่างกายอ่อนช้อย น่ารัก น่าสัมผัส น่าทะนุถนอม
เพียบพร้อมไปด้วยอากัปกริยาแห่งสตรีเพศอันน่าเย้ายวน เยิ่นเย้อ เย่อย้ำ



...



สะอึกหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดดูเบอร์ของอึ่งที่เธอให้เขามาเมื่อวาน

ใจอยากโทรเพื่อให้ได้ยินเสียงเธออีกครั้งหนึ่ง



แต่อีกใจหนึ่ง ...


อยากจะโทรไปบอกรักเปิ้ลกลีบ เสียให้รู้แล้วรู้รอด




อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ





...............................

สะอึ่ก ได้แต่นั่ง กุมขมับ ใจถูกทับ ด้วยความสับสน

รักผู้หญิง สองคน ใจปี้ป่น คนไหนดี ...







..............

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ

อึ่ง

เปิ้ลกลีบ




เป็นกระเทยเหมือนเดิมดีกว่า !!!!


แล้วสะอึกก็เปิดลิ้นชัก

ควานหาลิปสติกแท่งโปรดที่ไม่ได้ใช้มาเกือบสี่ปี

ออกมาทาที่ริมฝีปาก

นั่งยิ้ม

หลับตาพริ้ม

อยู่ที่หน้ากระจกเงาของเขา





อย่างร่าเริง ...






ไร้กังวล ...





อันใด ...















อีกต่อไป ...
















































































































































































































































































































































คนข้างบล็อก : ...
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก : มึงจบงี้เลยเหรอ !!!?
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก :
ฟัก : ก็นึกว่าชินกันแล้ว ...
ตนข้างบล็อก : ...