วันก่อน ออกไปเดินเล่น ถ่ายรูป แถวบ้าน

ผ่านทิวสน ทางยาว มองเห็นพ่อแม่มือใหม่คู่หนึ่ง ยังดูวัยรุ่นอยู่
เข็นรถเข็นมีลูกนั่งอยู่ในนั้น



เห็นภาพนี่แล้วคงพลาดช็อตนี้ไม่ได้ แบล็คกราวน์เป็นทางยาวมีต้นไม้สูงสองข้างทาง กับภาพความรักของครอบครัว




ภาพนี้ ... มันช่างมีพลัง ...





อ่าส์ ....




กดไปได้สองสามภาพ เรากับเขาก็เดินมาเกือบจะสวนกัน




ก็ว่าจะเลี่ยงไปเดินอีกฝั่ง เพราะถนนเลนส์เดียวเล็กเล็ก



แต่พอดีมีรถยนต์วิ่งมา ...



เราก็เลยเดินสวนกันแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้ ...


ขณะนั้นเอง เจ้าตัวน้อยในรถเข็นก็ร้องแหกปากขึ้นมา



อุแว๊วววววววว ~ ~ ~


อุแว๊วววววววววววว .... ~ ~ ~



คุณแม่ยังสาวกับคุณพ่อยังหนุ่ม ตาลีตาลานหยุดรถเข็น อ้อมมาด้านหน้ารถ ...



คุณพ่อก้มตัวลงทำท่าจะอุ้มลูกในทันที




อุแว๊ววววววววววววววววว ~





ทันใดนั้น ! คุณแม่ยังสาวก็ค้อมตัวลง ปัดมือคุณพ่อยังหนุ่ม ดังเผียะ ...



แล้วพูดว่า ...




คุณแม่ :
" คุณอย่าไปอุ้มลูกเวลาลูกร้องนะ เขาจะเคยตัว "
คุณพ่อ : " อ้าว ... แล้วจะให้ผมทำไง "
คุณแม่ : " ไม่เอา เดี๋ยวลูกเคยตัว ... "

ฟัก : " .... " (กำลังเดินสวนแบบเฉียดเฉียดระยะประชิด)






เฮ้อ .........




เด็กมันร้องต้องการความอบอุ่น แล้วคนเป็นพ่อเป็นแม่ไม่ให้มัน แล้วหมาที่ไหนมันจะให้ ถ้ากลัวลูกเคยตัว ก็ไม่ต้องทำห่าเหวอะไรเพื่อลูกเลยสิ ให้มันทำเอง แม่คนนี้นี่คิดแปลกจริงจริง นี่เด็กมันเพิ่งแรกเกิด มันจะไปรู้เรื่องห่าไรวะ มันแค่ร้องเรียกตามสัญชาตญาณของมัน





เฮ้อ ..........






ไม่อยากจะพูด ...








ไม่อยากจะพูด ...










ไม่อยากจะบอก ...

































ว่าคุณแม่คนสวยคนมะกี้ นม(๖)ใหญ่ มากมาก





ซี้ดดด ...















































คนข้างบล็อก :