อีหนูเดนตาย
posted on 17 Oct 2005 22:35 by fuxsuxlux in 01-Fux-Storiesไฟดับ !!!
ทำไงดี !!!
เที่ยงนี้ ต้องส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์ฟักซักลักซะด้วย ฉิบหายแล้ว !!!
ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด ...
ฟัก : เฮ้ยยยยยยยยย
เหมย : เฮ้ยยยยยยยยยย
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : เฮ้ยทำเหี้ยไร
เหมย : เฮ้ยทำเหี้ยไร
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : กูต้องการความช่วยเหลือ
เหมย : กูต้องการความช่วยเหลือ
ฟัก : เหี้ย ซีเรียสนะโว้ย
เหมย : เหี้ย ซีเรียสนะโว้ย
ฟัก : สัดนี่
เหมย : สัดนี่
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : มึงเลิกเล่นเป็นเด็กเด็กได้แล้วไอ้มุกนี้
เหมย : มึงเลิกเล่นเป็นเด็กเด็กได้แล้วไอ้มุกนี้
ฟัก : ไม่เลิกใช่ไหม
เหมย : ไม่เลิกใช่ไหม
ฟัก : ได้
เหมย : ได้
ฟัก : กูชื่อเหมย จู๋สั้น ตูดบาน กินขี้เป็นอาหาร นิสัยเหี้ยมาก ระยำสัดหมาเลย
เหมย : ...
เหมย : ...
เหมย : หูยสัดนี่ เกินไปละนะไอ้สัด ...
ฟัก : ยอมแล้วสิมึง ๕๕๕
เหมย : ...
เหมย : มีไรว่ามา
ฟัก : มีไรว่ามา
เหมย : เอ๊า สัดนี่ ...
ฟัก : เอ๊า สัดนี่ ...
เหมย : งั้นกูวาง ...
ฟัก : เฮ้ย เฮ้ย กูล้อเล่น แหม
เหมย : ...
ฟัก : บ้านกูไฟดับ ต้องส่งงานเที่ยงนี้ จะไปทำงานบ้านมึงหน่อย
เหมย : เออ ก็มาดิ
ฟัก : เตรียมอาหาร เครื่องดื่ม ดนตรี นารี ฝาชี ไว้ให้พร้อมด้วยนะ
เหมย : ...
เหมย : ควย
เหมย : ถึงเมื่อไหร่ก็โทรเข้ามา กูจะไปนอนต่อ
แกร่ก ...
ฟัก : ....
.....
...
..
.
ณ ห้องไอ้เหมยเพื่อนเลิฟ ...
๑๑.๓๐ นาฬิกา
ตะล่อก ต่อกแต่ก ตะล่อก ต่อกแต่ก
(เสียงพิมพ์ดีดนะ ไม่ใช่เสียงเดินไปซื้อไวไว)
ฟัก : เหมยกูหิวน้ำ ขอน้ำกินหน่อย
เหมย : ...
เหมย : ZZZ zzzZzzzZZ ~
เหมย : คร่อก ปุ้ด ปุ้ด งี้ด งี้ด ฟรี๊ ~ คร้อกกก ...
ฟัก : ...
ฟัก : (เดินไปเอาเองก็ได้วะ แม่ง)
โห ทำไมห้องแม่งรกงี้วะเนี่ย เย็ดเขร้ ...
เหมือนอยู่ในป่าดงดิบฮาลาบาลาก็ไม่ปาน
กรุ่บ แกร่บ กร่อบ แกร๊บ (เสียงเหยียบถุงมั่ง กล่องข้าวมั่ง เศษขนมมั่ง ตามพื้น)
แว่บบบบ ~
เฮ้ย ! เหี้ยไรแว่บแว่บวะ
แว่บบบบ ~
เฮ้ยย โผล่มาอีกทางละ
เย๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดโด้วว
หนูตัวบักเอ้บ วิ่งจ๊อกกิ้งอยู่มุมห้อง
กร๊าซซซซ
ตัวเมียตัวผู้วะนั่น
....
(แล้วกูจะสงสัยไปทำเหี้ยไรเนี่ย)
ช่างมันไม่ใช่บ้านกู เจ้าของบ้านแม่งยังคาล์มดาวน์อยู่ได้เลย
เหมย : ZZZ zzzZzzzZZ ~
เหมย : คร่อก ปุ้ด ปุ้ด งี้ด งี้ด ฟรี๊ ~ คร้อกกก ...
ฟัก : ...
แอ๊ดดด ... (เสียงเปิดตู้เย็นสไตล์เพื่อชีวิต(ตู้เก่าสัด แดกน้ำในตู้นี้คงบาดทะยักตายโดยอัตโน))
ผ่าง ! ดึ๋ง ~
แว้กก ~
ฟัก : ....
ฟัก : ไอ้เหมย !!! พ่อมึงสอนให้เก็บตุ๊กตายางไว้ในตู้เย็นเหรอไอ้เหี้ย !!!
เหมย : คร่อก ปุ้ด ปุ้ด แปร่ด แง้ด แง้ดด ฟรี๊ ~~~~ ZZzzZ
ฟัก : .... (โอ้ยย สติจะแตก กว่าจะได้น้ำแดกนี่มันช่างยากเย็นจริงโว้ย)
...
..
.
๑๑.๔๐ นาฬิกา
(ใช้เวลาสิบนาทีในการเดินไปเอาน้ำมาแดก คิดดู ต้องเดินย่องย่อง กลัวอะไรจะบาดตีน กลัวหนูกัด กลัวตุ๊กตายางข่มขืน สุดแสนจะกังวลต่างต่างนานา)
ตะล่อก ต่อกแต่ก ตะล่อก ต่อกแต่ก (กลับมาพิมพ์งานต่อ ...)
ตะล่อก แต่ก ตะแล่กต๊อก ต่อกต๊อย ต้อยต้อย แต่กแต่ก ...
แว่บบบ ~
เอ๊ะ ... เหี้ยไรแว่บแว่บที่มุมห้อง ...
....
ไม่เห็นมีอะไรนี่หว่า ...
ตะล่อก ต่อกแต่ก ตะล่อก ต่อกแต่ก (หันมาพิมพ์งานต่อ ...)
แว่บบบบบ ~
เอ๊ะ เหี้ยไรแว่บแว่บอีกวะ
หันไปมอง ...
โอ้วววว อีหนูน้อยตัวเดิม(หรือตัวใหม่? ...)
ยืนจังก้าอยู่บนกล่องข้าวที่ไอ้เหมยแดกเหลือไว้ ไม่ยอมทิ้ง ที่มุมห้อง ...
ระทึกโคตร ระทึกมาก
ระทึกสาด ระทึกเหี้ยเหี้ย ...
เพราะข้าวกล่องกล่องนั้นอยู่บนหัวนอนไอ้เหมย ....
ติดกับหัวแม่งไม่เกินสามมิล
ปึ้ง ! (ผมทุบโต๊ะ)
แว่บบ ~ (อีหนูน้อยวิ่งหลบหายไปข้างตู้ ...)
ตะล่อก ต่อกแต๊ก (พิมพ์งานต่อ)
แว่บบบ ~
เฮ้ยยย เอาอีกละ ทำงานไปก็เหล่มองไป แว่บไปแว่บมา รำคาญจริงโว้ยยย
ปึ้ง ! (ทุบโต๊ะ)
แว่บ ~ (หลบ)
แว่บ ~ (ออกมาแดกข้าวกล่องต่อ)
ปึ้ง ! (ทุบโต๊ะ)
แว่บ ~ (หลบ)
แว่บ ~ (ออกมาแดกข้าวกล่องต่อ)
ปึ้ง ! (ทุบโต๊ะ)
แว่บ ~ (หลบ)
แว่บ ~ (ออกมาแดกข้าวกล่องต่อ)
ปึ้ง ! (ทุบโต๊ะ)
แว่บ ~ (หลบ)
แว่บ ~ (ออกมาแดกข้าวกล่องต่อ)
ปึ้ง ! (ทุบโต๊ะ)
แว่บ ~ (หลบ)
แว่บ ~ (ออกมาแดกข้าวกล่องต่อ)
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แม่งไม่ไหวแล้วสาดดดดดดดด
คนจะใช้ความคิดดดดดด
สาดดดดดดดดดนี่
ตึง ตึง ตึง!! (เสียงผมเดินกระแทกเท้า ไปคว้าข้าวกล่องที่หัวไอ้เหมย)
ทิ้งแม่งเลย นี่แน่ะ!!!
(เขวี้ยงใส่ถังขยะ ตูมม !)
ตะล่อกต่อกแต่ก แต่ก แต่ก (หันมาพิมพ์งานต่อ ...)
แว่บบบบ ~
ออกมาอีกละเหรอมรึงง
กร้ากกกกกกกกก หาข้าวไม่เจอล่ะสิมึง โสน้าหน้า กร้ากกก
....
...
..
.
เอ๊ะ !?ทำไมมันเงียบ
มีแว่บออก แต่ไม่มีแว่บเข้าเว้ย คราวนี้
(ผมเริ่มหันไปมอง)
อีหนูน้อยตัวเดิมยืนจังก้าอยู่บนหน้าผากไอ้เหมย
ด้วยความแค้นเปี่ยมล้นในดวงจิต
ยิ้มแยกเขี้ยวเห็นฟันหนูสองซี่ชัดเจน
ตามองตา สายตามาจ้องมองกัน รู้สึกเสียวซ่านนนหัวจายยยย
ผมหัวเราะก้าก สะใจ สะเหร่อจริงจริงมรึ้งงง ออกมาหาข้าวไม่เจอ
ไปให้ไกลไกลตีนเลยมรึงง
กูจะรีบทำงาน เสียสมาธิมานั่งดูมึงแว้บไปแว้บมา อีหนูเวร
อีหนูน้อยตัวเดิม เริ่มเคลื่อนตัวมาที่จมูกไอ้เหมย ....
ปากไอ้เหมย ...
พุงไอ้เหมย ...
จรี๊ดดดด จรี๊ดดดด ~~~~~~
จรี๊ดดดด จรี๊ดดดด พรั่บๆๆๆๆๆ
แล้วมันก็ตัดสินใจวิ่งสุดตีน พุ่งมาหาผม
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก
ตรงดิ่งมาจนผมตั้งตัวไม่ทัน ...
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก
แว้กกกกกกกกกกกกกกกก
มันไต่ขาขึ้นมาแล้ว อ้ากกกกกกกกก เย็ดเหี้ยเหี้ยเหี้ย
กลัวกลัว หยะแหยง อ้ากกกกกกก
มันเข้าไปในกางเกงผมแล้ว อ้ากกกกก
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก
จู๋กู จู๋กู อ้ากกกกก
สูญพันธุ์แน่กู อ้ากกกกก
อย่าทำไรกูเลย !!!
อย่าทำไรกูเลย !!!
อย่าทำไรกูเลย !!!
อย่าทำไรกูเลย !!!
อ้ากกกกกกกกกกกกกก กกกกกกกก
อ้ากกกกกกกกกกกกกก กกกกกกกก
๑๒.๐๐ นาฬิกา
แม่ : ฟ้ากกกก ตื่นได้แล้วลูกกกก นัดลูกค้าส่งงานเที่ยงไม่ใช่เหรอเรา
ฟัก : ..... (งัวเงีย งัวเงีย)
ฟัก : แว้กกกกกกกกกกกก อย่ากัดกู อย่าทำกู อ้ากกกก
(เอามือคลำจู๋ อ้าวเหี้ย ไม่เห็นมีวี่แววอีหนูกามิกาเซ่ตนนั้น สักกะต๊อย)
อ้ากกกกกกกกกกกก
กูฝัน .... .. .
ปัจฉิมลิขิต ๑ มุกนี้ใช้กี่ปีกี่ชาติก็หลอกคนอ่านได้ชะงัดนัก ๕๕๕
ปัจฉิมลิขิต ๒ ตรู๊ด ตรู๊ด ...
ฟัก : โหล ครับ
เหมย : ไอ้เหี้ยฟัก เอาตุ๊กตายางกูคืนมา ...
ฟัก : ...
ฟัก : เหี้ย กูไม่ได้เอาไป !
เหมย : อย่าเนียนไอ้สัดนี่
ฟัก : กูเปล่าจริงจริง (เริ่มหันไปมองข้างข้างเตียงด้านล่าง)
ผ่าง !!! ~
ตุ๊กตายางน้องพรหล้า นอนหลับตาพริ้มอยู่ !!!
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก ไม่จริ๊งงง กูไม่เชื่อ ไม่จริงงงงงง
กูฝัน ?!?!!!?
)
สมเป็นพี่ฟัก จริงๆ อิอิ

แล้วก็จริงอย่างว่า จะมีใครอุบาทว์เท่าพี่ฟักของเราไม่มีอีกแล้ว แหะแหะแหะ
ว่าแต่ ตุ๊กตายางนั้น ของพี่เหมยจริงเหรอครับ ไม่ใช่ไว้ใช้เอง ของตัวเองไม่ใช่เหรอ
#1 By * ~ หัวใจเดินทาง ~ * on 2005-10-17 22:43