วันนั้น ...

เป็นคืนเดือนมืด ... ที่แสนจะวังเวง ...

อาห้อย อาห้อย ~


ตอนตีอะไรจำไม่ได้ แต่น่าจะใกล้เช้าแล้ว...

ผมไปซื้อของอะไรสักอย่าง ในเซ้เว่น





ตึกตั่ก ตึกตั่ก ตึกตั่ก ...







ปิ๊งป่อง ~


สวัสดีฆ่าาาาาา (เสียงพร้อมเพรียงกัน)



ทำไมมีพนักงานหน้าเค้าเต้ออยู่คนเดียววะวันนี้
(แล้วเมื่อกี้เสียงมันพร้อมเพรียงกันได้ไง)



ว่าแล้วก็หยิบตะกร้ามาช้อป ...



ได้ของมาตรึมประมาณนึง ...



เดินไปที่เค้าเต้อ จะจ่ายตังค์


ฟัก : ....
ฟัก : (เย็ดเหี้ยยย พนักงานคนเมื่อกี้หายไปไหนแล้ววะสาด)
ฟัก : ...
ฟัก : (เริ่มหันซ้ายหันขวาหันหน้าหันหลัง เฮ้ย มีกูอยู่คนดียวในร้านด้วยหวะ เฮ้ย นี่มันเซ้เว่นผีสิงเปล่าวะเนี่ย หันหลังไปดูไม่มีใครในร้านเลย เงียบงันฉิบหาย )




หันหน้ากลับมา



ผ่าง !!!



เฮ้ยยยย !


พนักงานสาว: สะ-หวัด-ดี-ค่ะ ...
พนักงานสาว: ร้าบอารายดีค้าาา ...
ฟัก : .... (มึงโผล่มาจากไหนเนี้ย ...)
ฟัก : ... (เอาแล้วไงกู)
ฟัก : .... เอ่อ จะ จะ จะ จ่ายสตางค์ ครับ ...
พนักงานสาว: ....
พนักงานสาว: ....
พนักงานสาว: ....



(แล้วหล่อนก็ยืนนิ่งนิ่งอ่ะ ... ไม่ไหวติง)


(เดี๋ยวนะขอสาธยายลักษณะเจ้าหล่อนหน่อย หล่อนจะหัวกระเซิงกระเซิง ผมปรกหน้าเล็กน้อย เหมือนทำอะไรวุ่นวายวุ่นวายมา ปากแดงเถือก สายตาแปลกแปลก ลุ่กลิ่กล