ฟัก in the ร้านค้าหมายเลข 7
posted on 09 Oct 2005 21:50 by fuxsuxlux in 01-Fux-Storiesเฮ้ยย !
นึกขึ้นได้ว่ายังขาดเสื้อกันฝนอยู่ทำไงดี นึกว่าเตรียมของครบแล้ว อืมม คงต้องออกไปหาซื้อแล้ว ...
กี่โมงแล้ววะเนี่ย ...
ตีสาม... -_-'
พอดีพรุ่งนี้ต้องใช้มันพกพาไปยังต่างเมือง ปฏิบัติภารกิจกลางป่าดงพงไพรเพื่อจุดประสงค์บางสิ่ง แต่ตอนนี้ก็ตีสองแล้ว จะไปหาซื้อเสื้อกันฝนที่ไหนวะสาด
ตรู๊ด ตรู๊ด ...
ฟัก : เหมย กูจะหาซื้อเสื้อกันฝนได้ที่ไหนวะตอนนี้
เหมย : ...
ฟัก : กูต้องใช้ด่วนด้วย พรุ่งนี้กูจะไปแล้วแต่เช้ามืดเลย
เหมย : ...
ฟัก : ที่ไหนดีวะ เซ้เว่นมีไหม
เหมย : ...
ฟัก : หรือแฟมิลี่มาร์ทน่าจะมีวะ
เหมย : ...
ฟัก : สัด ! ตื่น !
เหมย : ... ฮะ !? สวัสดีครับผมเหมยครับ รับสายครับ ต้องการพูดกับใครครับผม ครับผมครับผม(เสียงล่ก)
ฟัก : ...
ฟัก : ดี๊สอีสอะฟัก ...
เหมย : พาเดิ๊น?
ฟัก : ฟักยูแม้น ..
เหมย : แอมน๊อทแม้น แอมเหมย ...
ฟัก : ....
ฟัก : ควย !
เหมย : ...
เหมย : โทรมาทำเหี้ยไรตีสามตีสี่ อย่าคิดว่าชาวบ้านเค้าเป็นลูกครึ่งนกฮูก ค้างคาว เหมือนมึงสิไอ้สัด
ฟัก : กูจะหาซื้อเสื้อกันฝน ...
เหมย : หลังคาบ้านมึงรั่วเหรอ
ฟัก : ....
เหมย : เซ้เว่นมี แต่มึงต้องหาร้านใหญ่ใหญ่หน่อย ที่มันมีหนังสือขายด้วย มึงนึกออกไหม เซ้เว่นแบบนั้นมันจะมีขาย ถ้าร้านเล็กเล็กไม่มี แต่ที่มีขายมันจะสีแหววแหววหน่อยนะมึง แบบฟ้าปิ๊งปิ๊ง ชมพูช็อกกิ้งพิ้งค์ไรงี้เลยนะ
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : ....
เหมย : ....
ฟัก : เมื่อกี้มึงว่าพ่อกูเป็นนกฮูก แม่กูเป็นค้างคาวเหรอ
เหมย : ....
เหมย : เปล่า ... กูว่าแม่มึงเป็นนกฮูก พ่อมึงเป็นค้างคาวต่างหาก
ฟัก : ก็แล้วไป ...
เหมย : กูจะไปนอนต่อ
แกร่ก ...
ฟัก : ...
ฟัก : ...
ฟัก : ... (เพิ่งรู้ตัวว่าโดนมันเล่นบุพพการี)
ไปหาซื้อเสื้อกันฝนก่อนดีกว่า ไว้ค่อยโทรไปด่ามันคืนทีหลัง
....
...
..
.
ปิ๊งป่อง ~
เซ้เว่นสวัสดีฆ่าาา (เสียงพร้อมเพรียงกัน)
ฟัก : มีเสื้อกันฝนไหมครับ
พนักงานสาว : ไม่มีค่ะ ...
ฟัก : เพื่อนผมบอกว่าเซ้เว่นสาขาใหญ่ใหญ่แบบนี้จะมีเสื้อกันฝนขาย ที่มันเป็นสีฟ้าฟ้า สีชมพูไรเงี้ยะอ่ะครับ
พนักงานสาว : เอ ... ไม่มีนะคะ ที่นี่ไม่มีค่ะ
(แล้วหล่อนก็หันไปมองหน้าเพื่อนเพื่อนหลังเค้าเต้ออีกสองสามคนที่ยืนอยู่ใกล้กัน เธอทำหน้าเหมือนจะถามว่าร้านเรามีเสื้อกันฝนเหรอ แต่เพื่อนของเธอก็ส่ายหน้ากันดิกดิก)
ฟัก : อืมม ... ไม่มี ...
พนักงานสาว : ค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ (ยิ้ม ยิ้ม)
ฟัก : ไม่เป็นไรครับ
โอกาสหน้าเชิญใหม่ฆ่าาา (เสียงพร้อมเพรียงกัน)
ปิ๊งป่อง ~
เดินกลับมาที่รถ นึกกระหายชาเขียวขึ้นมา เลยเดินกลับไปซื้อ ...
ปิ๊งป่อง ~
เซ้เว่นสวัสดีฆ่าาา (เสียงพร้อมเพรียงกัน)
ฟัก : ไฮเนเก้นกระป๋องอยู่ตู้ไหนครับ(ขี้เกียจหา)
พนักงานสาว : ตู้ด้านโน้นค่ะ
ฟัก : ขอบคุณครับ
กำลังจะหันหลังเดินไปที่ตู้ ...
พนักงานสาว : เอ่อพี่คะ พี่คะ
ฟัก : หืม ? ครับ ?
พนักงานสาว : เอ่อคือ ... เสื้อกันฝน เอ่อ ...
ฟัก : อะไรครับ ? (จะบอกรักกูแน่เลยท่าทาง)
พนักงานสาว : เอ่อคือ ....
ผมสังเกตเห็นสาวสาวหลังเค้าเต้อคนอื่นมองหน้าผมยิ้มยิ้ม
พนักงานสาว : เอ่อ คือ เสื้อกันฝนที่พี่ถามหาเมื่อกี้ ...
ฟัก : ...
พนักงานสาว : พี่หมายถึงถุงยางอนามัยหรือเปล่าคะ ?
ฟัก : ...
พนักงานสาว : พี่คนนั้นเค้าให้หนูมาถามอ่ะค่ะ (พลางชี้ไปยังสาวอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ซึ่งยิ้มกลั้นหัวเราะขนาดหนัก สบตาผมแบบเหนียมอายขำขำ)
ฟัก : ...
ฟัก : ... เอ่อ ไม่ใช่ครับ ผมมาหาซื้อเสื้อกันฝนจริงจริงครับ
พนักงานสาว : หนูเห็นพี่อยากได้สีชมพู สตรอเบอรี่ สีฟ้าบลูเบอรี่ พวกหนูก็เลยเอ่อ ... คิดว่าพี่เขินที่จะพูดตรงตรงหรือเปล่าน่ะค่ะ เลยใช้คำว่าเสื้อกันฝนแทน
ฟัก : ...
ฟัก : ...
หันหลังควั่บ เดินไปหยิบชาเขียวที่ตู้ กลับมาจ่ายตังค์อย่างไว ออกจากร้านทันที
ออกมาจากร้าน เดินมาฝั่งตรงข้าม เข้าไปนั่งในรถ แล้วมองย้อนกลับไปในร้าน เห็นพนักงานสาวสาวในร้านหัวเราะกันเกรียว
หน้ากูหื่นมากเหรอ ...
หรือพนักงานสาวเข้าใจผิดจริงจริง ...
หรือพวกหล่อนแค่อยากหยอกเย้ากระเซ้าแหย่หนุ่มขี้เหงา อย่างเรากันนะ ...
แต่ยังไงก็ไม่รู้ล่ะ ถึงเราจะหน้าเหี้ย ถ่อยเถื่อน ขนาดไหน ...
เจอแบบนี้ เราก็เขินเป็นนะ
(หัวแดงเลย)
ปัจฉิมลิขิต ๑
คนข้างบล็อก : ฟักกระแด่ะสัด !
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก : หัวแดงเพราะเบียร์ป๋องนั้นมากกว่า ตอแหลน่า แอลกฮอล์ลงไข่ล่ะสิมรึ๊ง
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก : ทำอินโนเซ้นเรื่องถุงยางอนามัย แหมไอ้สันขวาน
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก : ถุ้ย ! ดัดจริตแมน
ฟัก : ...
คนข้างบล็อก : สัด ! ตื่น !
ฟัก : ... ฮะ !? ครับ ครับ ผมฟักรับสายครับ ต้องการพูดกับใครครับ ครับผมครับ ครับครับครับ(เสียงล่ก)
คนข้างบล็อก : ...
ปัจฉิมลิขิต ๒ สามวันต่อมา(หลังเสร็จภารกิจ)
ตรู๊ด ตรู๊ด ...
ฟัก : สัดเหมย ไหนมึงบอกเสื้อกันฝนมีขายที่เซ้ใหญ่ใหญ่วะ เหี้ย ...
เหมย: ....
ฟัก : มึงรู้ไหมกูลำบากแค่ไหนที่ต้องไปหาซื้อเสื้อกันฝนเอาดาบหน้าในถิ่นทุรกันดารแบบนั้น ถ้ากูเข้าป่าหน้าฝนแล้วไม่มีเสื้อกันฝนจะทำไง (บลา บลา บลา ด่าด่าด่าส์)
เหมย: ....
ฟัก : มึงหลอกกูทำไมวะสาด
เหมย: ....
ฟัก : เหี้ยเหมย ! ตื่น !
เหมย : ... ฮะ !? สวัสดีครับ เหมยรับสายครับ ต้องการพูดกับใครครับผมครับ (เสียงล่ก)
ฟัก : ...
เหมย : ... เหี้ยฟัก มึงโทรมาทำเหี้ยไรกลางวันแดดแจ๋ขนาดนี้ คนจะหลับจะนอน แม่ง
ฟัก : ...
ฟัก : ... (กลางคืนแม่งก็หลับ กลางวันแม่งก็หลับ มึงรับจ้างหลับ ฝันหาเลขเด็ดหรือไงวะไอ้สัด)
เหมย : ... ว่าไง กูจะรีบไปนอนต่อ
ฟัก : ... วันนั้นมึงอำกูเรื่องเสื้อกันฝนทำเหี้ยไรวะสาด
เหมย : ... วันไหน
ฟัก : ... สองสามวันก่อนที่กูโทรหามึงตอนตีสามตีสี่ไง
เหมย : ... มึงโทรหากูด้วยเหรอ ...
ฟัก : ...
ฟัก : ...
เหมย : กูคุยกับมึงด้วยเหรอ
เหมย : จำได้ว่าเราคุยโทรศัพท์ล่าสุดกันเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อนไม่ใช่เหรอ
ฟัก : ...
ฟัก : ...
ฟัก : ...
ฟัก : ... กูผิดเอง T_T
แกร่ก ...

ผมก็นึกว่าท่านจะซื้อถุงยางงะ...
#1 By ~ Gix ~ on 2005-10-09 22:02