บล็อกโรคจิต{วิปเลี้ยว}

เคยขี้แตกไหมครับ ?

ซี้ดดดด มันทรมานสุดตูดเลยนะครับว่าไหม

ตอนนี้ผมอยู่บนรถแท๊กซี่ครับ เพิ่งกลับจากตะกรุยราตรี ตามประสาคนโฉด

มีเพื่อนนั่งมาด้วยอีกคนครับ ข้างข้าง

ชู่ววส์ ... อย่าเอ็ดไปครับ

เพื่อนมันไม่รู้ว่าผมปวดขี้ ... และมันก็ไม่รู้ด้วยครับ ว่าข้าศึกได้เข้ายึดเนินฉางปันของผมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่โชคดีที่วันนี้ผมใส่กางเกงในมาด้วย กองทัพขี้เลยหมดสิทธิ์ออกมาดูโลกกว้าง วะ ฮ่า ฮ่า เล่นกับใครไม่เล่น

ปริ๊ดด ...

มันส่งหน่วยทะลวงฟันมาอีกกองร้อยนึงแล้ว ว้ากกกกกกกก

แปร๊ดดด ...

บึ่ม บึ๊ม บึ่ม บึ๊มม เสียงเคลื่อนตัวของมันครับ ได้ยินไหม ได้ยินไหม
บึ่ม บึ๊ม บึ่ม บึ๊มม

เศร้ามากเลยย ตอนนี้น้ำใสใสพร้อมเนื้อละมุนละมุน เริ่มออกทางตูดแล้วว๊อยยย

ทำไงดี กลิ่นเริ่มโชยอยู่ในรถ

ตึก ตั่ก ตึก ตั่ก ทำไงดี ไอ้ฟักขี้แตก ขายหน้าประชาชีหมด เหวอ เหวอ

ฟัก : พี่พี่ ผมว่าแอร์พี่มันไม่เย็นนะ เปิดกระจกดีกว่า
พี่แท๊ก : ฮะ!? อ่า อืม ได้ได้
ฟัก : (น่ารักจัง ว่าง่ายจริง)


" ลมโชยมา พากลิ่นขี้หึ่ม

ลมแรงแรง พาให้ขี้กระจุยกระจาย "


เฉิ่ม : ฟัก มึงได้กลิ่นอะไรไหมวะ
ฟัก : เออหวะ แม่งเหม็นเหม็น(เนียนนะไอ้สาด)
เฉิ่ม : นั่นดิวะ กลิ่นเหี้ยไรวะ เฮ้ย
ฟัก : อ๋อ แถวนี้เขาเลี้ยงหมูกัน กลิ่นขี้หมูมันคงโชยมาตามลมน่ะกูว่า (แหงะหน้าไปดู อ้าวเหี้ย นี่แม่งราชดำเนินนี่หว่า เล้าหมูส้นตีนอะไรกันสงสัยขี้นอกระบบทำให้ต่อมตอแหลทำงานไม่ปกติ)

โชคดีของไอ้เฉิ่ม ที่ถึงบ้านมันก่อน มันเลยมีบุญได้ดมขี้ของแบร๊ด พิษ(ผมเองแหละ)ได้แค่สิบกว่านาทีเท่านั้นเอง ว้าาา น่าเสียดายโอกาสดีดีแบบนี้จังนะเฉิ่มเพื่อนเลิฟ นานนานมีที ๕๕๕

ไอ้เฉิ่มลงไปละ

ฟัก : เดี๋ยวพี่ไปส่งบ้านผมต่อเลยนะพี่
พี่แท๊ก : (พยักหน้า)
ฟัก : (พี่แกจะได้กลิ่นขี้กูไหม๊ว้า แต่ไม่เป็นไร แกไม่เห็นถามอะไรนี่หว่า คงไม่ได้กลิ่น ไม่ก็คงชอบดม เอิ้ก เอิ้ก)

อาการปวดท้องค่อยบรรเทา เพราะมันออกมากองอยู่ข้างนอกแล้วกว่าครึ่งกองพัน อีกครึ่งกองพันคงพักกินข้าวต้มรอบดึกกันอยู่ล่ะมั้ง ฮิฮิ

เออ .. โทรหาแม่ดีกว่า ให้แม่เปิดประตูรอไว้เลย ถึงบ้านปุ๊บจะได้วิ่งตรงเข้าห้องน้ำเลย ลัลล้า


ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด ...


ฟัก : แม่จ๋า หลับยัง
แม่ : ยังลูก อยู่ไหนเนี่ยเรา
ฟัก : ใกล้ถึงบ้านแล้วแม่ ตอนนี้ขี้แตกอยู่บนรถ
แม่ : ขี้แตกเหรอ ชิวชิว นะลูกนะ ทำใจให้สบาย คิดถึงแต่สิ่งดีดีนะลูก จะได้อยู่ในภพภูมิที่ดีดี
ฟัก : .... ขี้แตกนะแม่ ไม่ได้กำลังจะตาย -_-'
แม่ : อ้าว เหรอ คิกคิก
ฟัก : เดี๋ยวแม่ช่วยเปิดประตูบ้านให้ผมหน่อยนะแม่นะ ฟักจะได้พุ่งเข้าไปขี้ได้ทันท่วงที ขี้ไม่ตกกลางบ้านด้วย
แม่ :โอเค เดี๋ยวแม่เปิดประตูไว้ให้ ถึงแล้วกดกริ่งละกันนะลูก
ฟัก : ครับ ครับ แค่นี้ก่อนนะแม่
แม่ :จ้า ...

แกร่ก ......




ฟัก : เดี๋ยวซอยหน้า เลี้ยวขวา เจอแยกแปดแฉก พี่ตรงเข้าแยก 2 นาฬิกา ไปประมาณ 22.4 เมตร พี่จอดตรงนั้นละกัน
พี่แท๊ก : ครับ
ฟัก : (เข้าใจได้ไงวะเนี่ย ขนาดกูพูดเองยังงงเองเลย)

............
.......
...
.


ถึงแล้วโว้ยยยยยยยยย ดีใจสาดดดดดดดดด
ไม่มองเหี้ยไรกันละทีนี้ วิ่งเข้าประตูบ้าน จรู๊ด จรู๊ด จรู๊ด เห็นหน้าแม่ยืนขำอยู่แว่บแว่บ

ปรู๊ดดดดดดดดด ปร๊าดดดดดดดดด แปร๊ดดดดดดดดด ปร๊ากกกกกก

ตรู๊มมมมมมมม ตร๊ามมมมมม ตรู๊มมมมมม

ตุ๊มมมมมมมมมม ต๊อมมมมมมมมมมมม ตร๋อมมมมมมมมมมม ตรุ๊ดด ตรุ๊ดด

ตึก โป๊ะ ตึก ตึก ตะ ลุง ตุง แช่ บรึ้มมมมมมม !!!! (เสียงก้อง)

อ่าาาาาส์ ในที่สุดกองทัพขี้ก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น วะ ฮา ฮ่า
บอกแล้วว เล่นกับใครไม่เล่น ฮิฮิ

ออกมาจากห้องน้ำเจอแม่กำลังเช็ดพื้นอยู่
อ้าวว มีข้าศึกเล็ดรอดออกมาได้หนึ่งกองร้อยนี่หว่า อี๋ เหม็นชะมัดยาด

แต่แม่ก็เช็ดถูให้ อย่างไม่รังเกียจ

เป็นไงบ้างลูก ขี้สุดตูดหรือยัง : แม่ยิ้มทัก

........ : ผมนิ่ง .....

ผมมองไปที่แม่ ....
ผมเห็นความรักของแม่ ...

แม่ที่ไม่เคยรังเกียจลูกชายคนนี้
แม่ที่มีแต่ให้
แม่ที่ไม่เคยทำร้ายเรา
แม่ที่ยอมรับในทุกทุกสิ่งที่เราเป็น

แล้วน้ำที่ตา


มันก็ไหล ออกมา ...

ปัจฉิมลิขิต ๑. ขี้แตกทำให้รู้ว่าแม่รัก(กลายเป็นซึ้งไปได้ไงวะเนี่ย)
ปัจฉิมลิขิต ๒. พี่แท๊กยังรอรับเงินอยู่หน้าบ้าน มัวแต่ห่วงขี้กระจาย ลืมจ่าย ๕๕๕
ปัจฉิมลิขิต ๓. รักแม่ให้มากมากนะทุกคน